کامپیوتر

شرکت‌های تجاری و مردم می‌توانستند با اجاره کردن فضای محدودی در این سرورها، سایت‌های وب خود را معرض دید عموم قرار دهند. برخی شرکت‌های بزرگ نیز با توجه به نیاز خود، اقدام به اجاره کردن یک سرور در مرکز داده‌ای می‌کردند و آن را از راه دور با ابزارهای خاص کنترل می‌کردند.
اکنون با توجه به رشد سریع اینترنت، روز به روز به تعداد Data Center ها اضافه می‌شود به طوری که در حال حاضر در اکثر کشورهای پیشرفته این مراکز وجود دارند. تمرکز این مراکز بخصوص در کشور امریکا بسیار زیاد است. دلیل آن ارزان بودن نرخ اتصال به اینترنت و همچنین در دسترس بودن سرعت‌های بالا می‌باشد.
برخی از این Data Center از طریق خطوط مختلف فیبرنوری، پهنای باندی بیش از ۴Gbps را در اختیار دارند و تعداد سرورهای این Data Center معمولا بیش از ۱۰۰۰ است که بر اساس مشخصات به متقاضیان اجاره داده می‌شود.
پارامترهای زیادی در قیمت اجاره ماهانه یک سرور تاثیرگذار است که می‌توان به سرعت CPU، مقدار حافظه RAM و اندازه Hard Disk ، حداکثر ترافیکی که ماهانه در اختیار هر سرور قرار می‌گیرد، سیستم عامل سرور و همچنین سابقه مرکز داده‌ای بستگی دارد.

مشخصات یک Data Center
Data Centerهای متفاوتی در نقاط دنیا وجود دارد که با توجه به نیاز و همچنین شرایط منطقه‌ای طراحی و ساخته شده‌اند. استاندارد خاصی برای یک Data Center وجود ندارد اما در اینجا سعی شده است به برخی از مشخصات عمومی یک مرکز داده‌ای اشاره شود. در اختیار داشتن اتصالات مختلف به اینترنت از طریق ISP و ICPهای مختلف: به طور معمول یک Data Center برای اتصال به اینترنت از چندین اتصال مختلف استفاده می‌کند تا در صورتی که هر یک از اتصالات به دلیلی از کار افتادند، در سرویس‌دهی مرکز وقفه‌ای پیش نیاید. برخی از Data Center معروف با بیش از ۱۲ اتصال مختلف به اینترنت متصلند.

سیاستمدار رسمی هر سیستم کامپیوتری است که از اولین لحظه راه اندازی کامپیوتر،تراکنش های حیاتی کامپیوتر را مدیریت می کند. در این مقاله به این موضوع پرداخته می شود که چگونه می توان حداکثر بهره را از آن برد و عملیات «flash »کردن بایوس به چه معناست.اصلی ترین قسمت هر کامپیوتر،«سیستم ورودی خروجی اولیه» (BIOS:Basic InputOutput System ) آنست. وقتی یکی از اجزای سیستم نیاز داشته باشد که دیگر قسمت های کلیدی داخل کامپیوتر را شناسایی کرده و با آنها ارتباط برقرار کند،به سراغ بایوس می رود و بایوس مقدمات این کار را فراهم کرده و در اختیارش قرار می دهد. پس از روشن کردن کامپیوتر و پیش از انجام هر گونه عملی، اطلاعاتی که در تراشه حافظه بایوس ذخیره گردیده خوانده می شود. این تراشه روی مادربرد کامپیوتر جاسازی گردیده است. بایوس سرعت عملکرد پردازنده ،RAM و گذرگاه سیستم (BUS )را تعیین می کند(گذرگاه سیستم خود نیز نوعی سیاستمدار کوچک است که به عنوان رابط بین پردازنده و تمام اجزای دیگر سیستم عمل می نماید.)در چند ثانیه اول پس از روشن کردن دستگاه،بایوس نشان می دهد که چه درایوهای اپتیکالی نصب شده اند حجم هارد دیسک چقدر است و چه مقدار حافظه روی مادر برت نصب شده است. همچنین پورت های اتصال کیبورد و ماوس را شناسایی می کند،پورت های USB را پیدا می کند،و کارت گرافیکی ،کارت صدا و آداپتور شبکه رانیز مورد شناسایی قرار می دهد. پس از آن با انجام یک خودآزمایی موسوم به POST (Power-on self test )شروع به راه اندازی ادامه سیستم می نماید. در این خود آزمایی بایوس پیش از نمایش فهرستی از اجزای اصلی،وجود برخی از مشکلات محتمل نظیر فقدان سیستم عامل یا کیبورد را مورد بررسی قرار می دهد. همچنین تراشه بایوس وظایفی نظیر غیر فعال کردن آداپتور صوتی onboard ،درخواست کلمه عبور،یا تغییر تاریخ و زمان را نیز انجام می دهد.

اگربرای خرید کامپیوتر از دوستان و اطرافیان خود سوال کرده‌اید کدام سیستم بهتر است، حتماً نام Cache را شنیده‌اید.شاید نام‌هایی مثل L۱ یا L۲ را هم شنیده باشید.

اگربرای خرید کامپیوتر از دوستان و اطرافیان خود سوال کرده‌اید کدام سیستم بهتر است، حتماً نام Cache را شنیده‌اید

شاید نام‌هایی مثل L۱ یا L۲ را هم شنیده باشید. یا شاید دوستی به شما گفته باشد که «Celeron نخر‍!Celeron روی خودش Cache نداره!»

با تمام این صحبت‌ها و پرس و جوها به نظر می‌رسد که Cache در کار کامپیوتر اهمیت زیادی دارد. با یک مثال ساده شروع می‌کنیم و اهمیت کار Cache را بررسی می‌کنیم.

یک کتابخانه را فرض کنید که برای دریافت کتاب باید از مسئول کتابخانه بخواهید تا آن کتاب را برای شما از مخزن بیاورد. (کتابخانه‌های مهم به این صورت کار می‌کنند). اولین فرد وارد کتابخانه می‌شود و کتاب «موبی دیک» را از مسئول کتابخانه می‌خواهد. مسئول به مخزن می‌رود و کتاب را برای او می‌آورد. مراجعه کننده کتاب را باز می‌گرداند. مسئول کتاب را به مخزن باز می‌گرداند و دوباره باز می‌گردد و منتظر نفر بعدی می‌شود. اگر مشتری دوم هم به دنبال کتاب «موبی دیک» باشد، مسئول باید دوباره به مخزن برود. حال اگر در کنار پیش‌خوان یک قفسه با ظرفیت ۱۰ کتاب قرار دهیم مسئول کتابخانه مجبور نیست برای پیدا کردن کتاب‌هایی که قبلاً از مخزن آورده شده به مخزن بازگردد. Cache هم به این صورت کار می‌کند. Cache در لغت به معنی ذخیره و مخزن است.

اگر از اساس کار حافظه کامپیوتر اطلاع داشته باشید، در می‌یابید که این کار می‌تواند سرعت کامپیوتر را افزایش دهد. به این ترتیب که با ذخیره کردن اطلاعاتی که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد می‌توان زمان مورد نیاز برای جستجو در تمام اطلاعات حافظه را از بین برد.

باسPCI (Peripheral Component Interconnect) کاربرد بسیار گسترده ای طی 10 سال اخیر داشته است . اما هم اکنون توانایی و قابلیت های آن محدود گشته است . مدل های توسعه یافته این باس مانند اسلت های 64 بیتی و فرکانس های 66 و 100 مگاهرتزی بسیار پر هزینه هستند و نمیتوانند مطابق با نیازهای آینده پهنای باند مناسبی را فراهم سازند .

نسل سوم تجهیزات I/O که اخیرا با نام PCI Express نام گذاری شده است جایگزین مناسبی برای این باس خواهند بود . این نسل جدید در سری چیپست های  Grants dale اینتل و در نسخه بعدی Windows با نام Longhorn پشتیبانی خواهد شد . حال اجازه بدهید به این تکنولوژی جدید در صنعت کامپیوتر نگاهی اجمالی بیاندازیم : اینتل در سال 1991 PCI 1.0 را پیشنهاد نمود و پس از آن PCI 2.0 در سال 1993 توسط کادر ویژه استاندارد PCI ، عرضه گردید . رقیب PCI 2.0 در آن زمان باس VESA) VLB یا( VL-Bus  بود که توسط Video Electronics Standards Association معرفی گشته بود . VL-Bus یک باس 32 بیتی بود که سومین و چهارمین ردیف کانکتور ها را به انتهای اسلت ISA اضافه کرده بود ، تحت فرکانس 33MHz کار میکرد و کارایی بهتری نسبت به شکاف های ISA ارائه میداد. یکی دیگر از مزایای این باس همزمانی سرعت آن با سرعت پردازنده 486 و سرعت باس حافظه آن بود ، این همزمانی موجب به وجود آمدن یک سیستم سینکرون تحت فکرانس 33MHz میگشت . بنابر این دارای حداکثر کارایی در ردیف خود بود . بدلیل همزمانی VL-Bus با پردازنده ، افزایش فرکانس پردازنده مشکلی بود که با آن مواجه گردید که در این امر موفق شد تا 40 MHz خود را با پردازنده همزمان کند . باس PCI این قابلیت را داشت تا به صورت غیر همزمان با پردازنده کار کند این باس تحت فرکانس های 25 ، 30 و 33 مگاهرتز ارائه شده . از جمله دیگر مشخصه هایی که موجب افزایش بهره برداری از این باس شد Plug and Play میباشد این خصیصه به صورت اتوماتیک و بدون نیاز به تغییر جامپرهای IRQوDMA تنظیمات وابسطه باس را پیکر بندی میکرد و به IRQ ها اجازه میداد که به صورت اشتراکی عمل کنند که طبیعتا بهتر از سیستم های تک Interrupt بود . با ظهور آرایه های RAID ، Gigabit Ethernet و دیگر تجهیزات با پهنای باند گسترده بر روی باس PCI ، پهنای باند 133 MB/s این باس به اوج ضعف خود رسید چرا که این پهنای باند برای آن تجهیزات کم و محدود بود. . تا سال 1997 داده های گرافیکی یکی از دلایل عمده به وجود آمدن ترافیک در این باس بودندAGP ( Accelerated  Graphics Port) که توسط چیپست intel 440LX عرضه شد دارای دو هدف اصلی بود : بالا بردن کارایی گرافیکی و همچنین برچیدن داده های گرافیکی از روی باس PCI . با انتقال این داده ها بر روی یک باس دیگر ( از نظر فنی AGP یک باس نیست چرا که تنها یک دیوایس را پشتیبانی میکند ) باس PCI تا حدودی تخلیه گشت . دیگر تحولی که موقعیت باس PCI را بهبود بخشید طراحی مجدد اتصال میان پل شمالی و پل جنوبی بود . در چیپست های قدیمی مانند i440 از باس PCI برای اتصال این دو بخش استفاده میشد . در این حالت باس PCI گلوگاهی بود که تمام داده های ارسالی از(به IDE ، Super I/O (Serial , Parallel, PS/2 و USB مجبور به عبور از آن بودند . اینتل ، VIA و SiS ، باس PCI میان پل شمالی و جنوبی را با یک اتصال پر سرعت دیگر تعویض کردند و سپس IDE ،Super I/O وUSB با اتصال جدا به پل شمالی ارتباط دادند .

دانلود مقاله

در کامپیوترهایXT باتوجه به تعداد محدود پارامترها، پیکربندی سیستم بااستفاده از میکروسوئیچ امکان پذیر می باشد اما در سیستم های AT به دلیل بالا بودن تعداد پارامترهای قابل برنامه ریزی توسط استفاده کننده ، حضور یک منبع که هم به راحتی در دسترس باشد و هم جای کمی اشغال نماید ، ضروری به نظر می رسد. این منبع در کامپیوترهای AT حافظه CMOS نامیده می شود .

حافظه CMOS دارای 64 بایت و یا بیشتر ظرفیت می باشد که توسط دو پورت H70 و H71 قابل دسترسی می باشد. و از آن برای نگهداری ساعت ، تاریخ و پیکربندی سیستم استفاده می شود. همچنین تعدادی از بیت های این حافظه برای چک کردن پیکربندی سیستم تحت عنوان CHECKSUM استفاده می شود.

محتویات این حافظه در زمان خاموش بودن سیستم توسط یک باطری پشتیبان 6/3 ولتی نگهداری می شود. این باطری ممکن است در داخل و یا در خارج از مادربورد قرار داشته باشد . البته در بعضی از سیستمها مجموعه باطری و حافظه به صورت یکپارچه ارائه شده که نمونه آن مارک DALLAS می باشد.

از نظر عملکرد و نحوه دستیابی هیچ تفاوتی بین انواع متفاوت CMOS وجود ندارد و همگی با استفاده از دو پورت یادشده قابل دسترسی و برنامه ریزی می باشند.

تغییر در محتویات CMOS بطور معمول از طریق برنامه SETUP امکان پذیر است اما در صورتی که در ست آپ سیستم رمز تعریف شده باشد و رمز مربوطه را هم در اختیار نداشته باشید در اینصورت امکان ورود به برنامه ست آپ و تغییر در پیکر بندی سیستم ( اطلاعات CMOS ) امکان پذیر نخواهد بود . در این موارد راهی جز پاک کردن محتویات CMOS نداریم . دراین مواقع در احتمال وجود دارد .

برنامه Internet Explorer 8 امکانات فراوانی را فراهم ساخته است که مرور اینترنت را کارآمدتر می کنند، فقط باید آنها را به گونه ای که مناسب رفتار مرورتان باشد تنظیم کنید. IE8 البته امکانات پایه مانند Tools , Favorites را دارد، اما مایکروسافت IE8 را به گونه ای طراحی کرده است که مناسب کاربرانی باشد که به مرور پیشرفته وب می اندیشند.

اختصاصی سازی IE8، آزادی عمل شما را افزایش می دهد و امکانات مورد نیاز شما را دسترس پذیرتر می کند. تنظیم بخش ایمن سازی، تمیز نگه داشتن نهانگاه (cache)، و اداره برنامه های افزودنی آسان تر و کارآمدتر شده اند. اگر می خواهید مرور اینترنت را لذت بخش تر کنید کمی وقت بگذارید و امکانات IE8 را بشناسید.

بررسی تنظیم های بخش ایمن سازی

با در نظر گرفتن آسیب پذیری داده های شخصی شما ( حساب های بانکی، داده های حساس، گذرواژه ها)، و وجود تعداد بسیار زیادی برنامه زیان آور بر روی اینترنت، گشت زنی ایمن در وب، یک خواست اساسی بسیاری از کاربران است. IE8 حاوی چند بخش ایمن سازی توکار برای حفاظت از شما در برابر داده ستیزان اینترنتی، حفظ اطلاعات خصوصی شما، و فراهم سازی یک محیط فیلتر شده است.
InPrivate Browsing . این خصوصیت پاک کننده ردپاهای مرور به شما امکان می دهد که وب را بر روی یک کامپیوتر به گونه ای مرور کنید که هیچ ردپایی از فعالیت های اینترنتی شما به جای نماند. به ویژه برای بررسی ایمیل یا سایت های وب محافظت شده با گذرواژه (1) در یک پیکربندی عمومی ( مانند یک کافی نت یا کتابخانه ) سودمند است.

زبان برنامه‏سازی نسل سوم (High Level Language)

زبان برنامه‏سازی نسل سوم (3GL)، بهبودیافته زبان برنامه‏سازی نسل دوم است. در حالی که هدف زبان‏های برنامه‏سازی نسل دوم، قرار دادن ساختار منطقی در زبان بوده است، در زبان‏های برنامه‏سازی نسل سوم، هدف این است که قابلیّت استفاده از زبان‏ها را به گونه‏ای بهبود بخشند که ساده‏تر شوند؛ یعنی به‏کارگیری آن راحت‏تر باشد که منجر به این امر می‏شود که انواع مناسبی از توابع طوری بازنویسی شوند که کارایی بهبود بخشد و قسمت عمده حجم کد برنامه به کلاس‏ها اختصاص یابد (مانند ویژوال بیسیک). پیشرفت زبان نسل سوم نسبت به نسل دوم در این است که از منظر کاربر، قابلیّت استفاده از زبان بهبود یافته است.

این نسل، اوّلین بار در اواخر دهه 1950 طرّاحی شد و فرترن، الگول و کوبول، نمونه‏هایی اوّلیّه از این نوع زبان هستند.

بیشتر زبان‏های امروزی (بیسیک، C، C++، C#، پاسکال و جاوا)، نیز زبان‏های نسل سوم هستند.

اغلب زبان‏های 3GL، برنامه‏نویسی ساختاریافته را پشتیبانی می‏کنند.

زبان برنامه‏سازی نسل چهارم (Very High Level Language)

زبان برنامه‏سازی نسل چهارم (دهه‏های 1970 تا 1990) (به طور خلاصه: 4GL)، یک زبان یا محیط برنامه‏سازی است که با منظور خاصّی طرّاحی شده است، از قبیل توسعه نرم‏افزارهای تجاری – بازرگانی. در سیر تکاملی دانش کامپیوتر، زبان‏های نسل چهارم به دنبال نسل سوم، روندی صعودی در تجرید و قدرت بیان بالاتر را طی کردند. در این نسل، تلاش‏هایی صورت گرفت تا زبان‏های نسل پنجم تعریف شده و مورد استفاده قرار گیرند.

زبان طبیعی، شیوه ساختار بلوکی زبان‏های برنامه‏سازی نسل سوم، فرآیند توسعه نرم‏افزار را بهبود بخشید. در هر صورت، روش‏های توسعه زبان‏های نسل سوم، کند و خطاپذیر بودند. مشخّص شد که برخی از برنامه‏های کاربردی را می‏توان خیلی سریع‏تر توسعه داد؛ بدین صورت: با افزودن زبان برنامه‏سازی سطح بالاتر و متدولوژی‏ای که هم‏ارز دستورالعمل‏های بسیار پیچیده نسل سوم را تولید می‏کند. در برخی جهات، مهندسی نرم‏افزار به‏وجود آمد تا توسعه زبان‏های نسل سوم را یاری دهد. طرح‏های مربوط به زبان‏های نسل چهارم و پنجم، بیشتر در حلّ مسائل و مهندسی سیستم‏ها تمرکز یافته‏اند.

دانلود مقاله